روزانههای بهنام ۸۶ - جمعه ۲۱ خرداد ۱۴۰۰
✏ فلش سفید
از جمعه ۱۴۰۰/۳/۲۱ بخشی از فلش سفید ۱۶ گیگابایتی خودم رو با فولدری از ترانههای قدیمی پر کردم که شاید سلیقه موسیقایی منو بهتر نشون بده. هر چند موسیقیدان نیستم و چیز زیادی از موسیقی نمیفهمم اما همیشه به جای موسیقی شاد و اصطلاحاً شیش و هشت، به دنبال موسیقی فاخر بودم که تصنیف اونها کار هر کسی نیست.
موسیقی تیتراژ سریال سربداران نمونه زیبایی از موسیقی فاخر حماسی است و حاصل کار گروه بزرگ و متخصصی بود که از اوایل دهه شصت خورشیدی وارد بانک موسیقی ناب رادیو تلویزیونی کشور شد...
برگردیم به فلش سفیدم 😉
ترانه تنهایی اندی با موسیقی آرام و زیبا و غمگیناش که صدای زمینهای نسبتاً ثابتی داره، اولین ترانهای است که پِلی میشه.
دومی هم اصفهان معین... ترانهای که ابهت و زیبایی و اوج اون رو در کمتر موسیقیای میشه شنید. گاهی در جاده خلوت و در هنگام گرگ و میش عصر، لذت میبرم که با سرعت بالا این آهنگ رو گوش بدم.
همیشه موسیقی رو مثل یه قصه میشنیدم... قصهای که آغاز و پایان و اوج و فرودش مشخص نباشه، قصه و موسیقی نیست و در سلیقه من جایی نداره؛ حتی آهنگ ترانه قدیمی خدا کنه زنده بشه دوباره، از روزگار... نگیره باز کناره (شهره) هم با تموم قدیمی بودنش جوری شروع میشه که شنونده منتظر میمونه تا وقت گفتنِ قصه ترانه برسه...
پسنوشت: این پست در کانال تلگرامی این وبلاگ نیز به اشتراک گذاشته شده است و نظردهی آنلاین در کانال فراهم است.
t.me/former_heart_broken