دوستان قدیمی بسیار باارزشند... به خصوص آن‌هائی که بهترین خاطرات رو از بهترین دوران زندگی‌مون ازشون داریم. گاهی سخته ازشون جدا بشیم... اما روزگار راه دیگه‌ای واسه‌مون نمی‌ذاره... نباید فکر کنیم که فراموش شدیم... یاد اون‌ها در یاد ما و یاد ما در یاد اون‌ها همیشه هست...

 

چه قدر خوبه که دوستان قدیمی هیچ وقت هم‌دیگه رو گم نکنند... جدا شدن‌ها رو باید موقتی دید نه خراب کردنِ پل‌های پشت سر... فکر نمی‌کنم با این همه امکاناتی که الان هست، بی‌خبری از دوستان بهانه خوبی باشه... دوستان رو منتظر نگذاریم...