دل‌نوشته‌های یک دل‌شکسته سابق

سال 1375 از نظر بسیاری سالی بود که عادی گذشت و تمام شد. اما برای من سالی بود که لحظه به لحظه آنرا با عمق وجودم حس کردم و گذراندم.

اکنون که به گذشته مینگرم با خود میگویم چه بر سر آن عشق داغ آمد؟ چه شد که در اوج جوانی آن شکست تلخ ظاهری مرا به اوج سوق داد؟

وظیفه خودم دانستم تا تجربیات خود را در اختیار عزیزانی قرار دهم که به نوعی درگیر این فرآیند پیچیده هستند. هر چند با خاتمه عشق بزرگشان دنیا را برای خود تمام شده دیده باشند...
نگاه من در این وبلاگ، غیر مادی و غیر جسمی است. به عشق از بعد جسمی نگاه نمیکنم و احساساتی چون بوسیدن و لمس کردن در عشق غیر مادی و حقیقی برایم جائی ندارند. بین عشقهائی با تظاهرات جسمی و عشقهای معنوی که تنها وجود فرد معشوق/معشوقه در نظر گرفته میشود، تفاوت کلی قائلم و تنها دومی را پاک و قابل ستایش میدانم. عشق جسمانی را تنها پس از ازدواج مقدس میشمارم و به آن اعتقاد دارم.

این به معنای نفی این نوع مهر و علاقه نیست، بلکه از تناسب موقعیت در مهرورزی و اعتقاد یا عدم اعتقاد به آن جنبه روحانی عشق که آنرا از سایر احساسات و نیازهای بشری متمایز میکند، ناشی میشود. در این انگاره، اثر دین و مذهب را هر چند که مهم میدانم ولی الزاما ناشی از اعتقادات دینی و اثر آن در روابط افراد دوستدار هم نمیدانم.

"او" یکی از دختران همرشته ای من در دانشگاهی است که مدرک لیسانسم را از آن جا گرفتم. این وبلاگ با احترام به یاد "او" ایجاد شده و امیدوارم روزی بتوانم نظر "او" را در این وبلاگ و در بخش نظرها شاهد باشم.

از خوانندگان محترم خواهشمندم نظرات ارزشمند خود را درباره هر یک از پستها یا کل وبلاگ برایم به نگارش درآورند. نظرات گرامی عزیزان خواننده مطالبم را مطالعه خواهم کرد و در صورت لزوم پاسخ خواهم داد.

دل نوشته های خود را میتوانید برایم به صورت نظر در پانوشت لینک دار «نظر بدهید» هر یک از پستها یا به ایمیل

ag.biomedical @ gmail.com

face book.com / benjamin.farvhar

ارسال فرمائید. در صورتی که گفتار «از دل برآمده» ای باشد، یا باب تازه ای در بحثهای عشقی بگشاید، آنرا به اتفاق ادامه میدهیم و دنبال میکنیم.
با آرزوی شادکامی، خوشبختی و کامیابی عاشقانه تمام عزیزان

دلشکسته سابق - بهنام